دفع زباله در جنگل باعث تخریب جنگل و آلودگی خاک و آب می‌شود. به خصوص آن که برخی مواد، نظیر جیوه موجود دربعضی از باتری‌ها، آلایندگی شدیدی دارد و نفوذ شیرابه زباله در خاک جنگل، تبعات دراز مدتی خواهد داشت.

شهرداری‌های کلاردشت و عباس آباد، زباله‌های خود را در جنگل‌های مکارود وعباس آباد می‌ریزند.

این دو مکان انباشت زباله، در حدود ‪ ۹‬کیلومتر با هم فاصله دارند و مساحت هر کدام در حدود یک هکتار است.  شهرداری کلاردشت با کمبود جا مواجه شده و محلی دیگر را در فاصله ‪ ۳۰۰‬ـ ‪ ۴۰۰‬متری مکان اول انتخاب کرده است و زباله‌های خود را در آنجا می‌ریزد.

بعضی از زباله‌های این منطقه را آتش می‌زنند و دود ناشی از آن آزاردهنده است زیرا منطقه حالت بسته دارد. تجمع زباله در جنگل باعث گرایش جانواران وحشی نظیر شغال و جانواران اهلی مانند گاو به این مکانها برای تغذیه شده است. یکی از این مکان های دفع زباله، در حدود ‪ ۷۵‬متر با رودخانه حفاظت شده «سردآبرود» فاصله دارد. 

با این که سال هاست کارشناسان درباره تبعات انباشت زباله در جنگل اخطار می‌دهند، این روند همچنان ادامه دارد و کارهای انجام شده اغلب در حد طرح و برنامه‌ است.

تفکیک زباله باید از مبدأ آغاز شود و فقط یک هزینه ابتدایی دارد و باآموزش و مدیریت مناسب، بسیاری از مشکلات حل می‌شود.

شهرداری‌ها به دلیل نداشتن تخصص، زباله‌ها را غیر اصولی دفع می‌کنند. در بخش زباله، کار تحقیقات ضعیف است و طرح‌های مناسبی برای تفکیک زباله نداریم. در بعضی از کشورها زباله‌ها را در معادن متروکه زغال سنگ در زیرزمین دفن می‌کنند ولی آنچه ما انجام می‌دهیم، دفع زباله در بالای کوه و وسط جنگل است.

 کاغذ، پلاستیک، آهن و شیشه در مجموع ‪ ۱۷‬درصد زباله‌های تولیدی را تشکیل می‌دهد که با ساماندهی اشخاصی که با وانت، این گونه مواد را جمع‌آوری می‌کنند، ضمن کاهش تولید زباله، صنعت بازیافت نیز زمینه رشد می‌یابد

به طور دقیق و علمی معلوم نیست، انباشت چندین ساله زباله در جنگل‌های شمال ، چه پیامدهایی داشته است. با این حال خشک شدن برخی ازدرختان اطراف محل دفع زباله واطمینان از نفوذ شیرابه زباله به درون خاک و سفره‌های آب زیرزمینی تصویری نگران‌کننده از وضع موجود ترسیم می‌کند. شهرداری‌ها می‌گویند از این کار ناراضی‌اند ولی هیچ جای دیگری را برای دفع زباله نمی‌یابند و چاره‌ای ندارند. بنابراین بهترین راه، کاهش زباله تولیدی از یک طرف و دفع و دفن بهداشتی و علمی زباله از طرف دیگر است. 

حالا زباله های شهرداری یه طرف مسافرین محترم که برای اسفاده از این طبیعت زیبا هرساله تعداد زیادی از انها به این مناطق می آیند اصلا رعایت نمی کنند البته آنها هم مقصر نیستند چون هیچ نوع امکاناتی برای دفع زباله در اختیارشان قرار نگرفته و مسولین هم اصلا به فکر نیستند. حالا وقتی از جاده عباس آباد عبور میکنیم در دل این طبیعت زیبا زباله های زیادی در اطراف خیابان و داخل جنگل ودره ها دیده می شود که این مناظر زیبای طبیعت را خراب میکنه و از اون حالت بکرش خارج می کنه. 

از نزدیک ده سال قبل که انباشت زباله در این جنگل‌ها آغاز شد، منابع طبیعی و شورای روستاها  مکاتبات زیادی انجام داد ولی تاکنون ثمری نداشته‌است.

بزودی تصاویری از این جاده زیبا در این پست میزارم.

امروز، روز دوم  ماه رمضان در ايران است. حلول ماه رمضان بر تمام مومنان و روزه داران مبارك. انشاالله كه اين ماه فرصتي باشد براي عبادت خداي متعال و دقت دراعمال و بازنگري همه ما در تمام كارهاي يك سال گذشته مان، از ماه رمضان قبلي تا رمضان امسال. فرصتي بسيار خوب است تا بيشتر فكر كنيم. البته فرصت بيشتري براي كار كردن هم هست. برخلاف بسياري،من فكر مي كنم كه ماه رمضان ماه تنظيم فرصت براي كارهاي مختلف زندگي است. رمضان مبارك.

برای مشاهده عکسها کلیک کنید.

        jade mazichal   kereben  maz1  maz2

خدایا شکرت

ببار ای بارون ببار
با دلُم گریه كن، خون ببار
در شبای تیره چون زلف یار
بهر لیلی چو مجنون ببار ای بارون

دلا خون شو خون ببار
بر كوه و دشت و هامون ببار
دلا خون شو خون ببار
بر كوه و دشت و هامون ببار
به سرخی لبای سرخ یار
به یاد عاشقای این دیار
به داغ عاشقای بی مزار ای بارون

ببار ای بارون ببار
با دلُم گریه كن، خون ببار
در شبای تیره چون زلف یار
بهر لیلی چو مجنون ببار ای بارون

ببار ای ابر بهار
با دلُم به هوای زلف یار
داد و بیداد از این روزگار
ماهُ دادن به شبهای تار ای بارون

ببار ای بارون ببار
با دلُم گریه كن، خون ببار
در شبای تیره چون زلف یار
بهر لیلی چو مجنون ببار ای بارون


دلا خون شو خون ببار
بر كوه و دشت و هامون ببار
دلا خون شو خون ببار
بر كوه و دشت و هامون ببار
به سرخی لبای سرخ یار
به یاد عاشقای این دیار
به داغ عاشقای بی مزار ای بارون

ببار ای بارون ببار
با دلُم گریه كن، خون ببار
در شبای تیره چون زلف یار
بهر لیلی چو مجنون ببار ای بارون

با دلُم گریه كن، خون ببار
در شبای تیره چون زلف یار
بهر لیلی چو مجنون ببار ای بارون

برای دانلود تصنیف زیبای ببار ای بارون با صدای استاد شجریان اینجا رو کلیک کنید

طی روزههای اخیر با افزایش قیمت برنج مواجه هستیم وتقریبا این افزایش قیمت برنج به بحث روز مردم تبدیل شده است . من چون فرزند کشاورز هستم واز وضعیت معیشتی کشاورزان و خصوصا تولید کنندگان برنج کاملا با خبرم میدانم که کشاورزان برنج جز رنج و مشکلات طاقت فرسای کشت برنج در این افزایش قیمت ها نه نقشی دارند و نه سهمی بلکه خود از قشر آسیب پذیرو آسیب دیدگان این افزایش قیمت ها  هستند.وظیفه خودم دونستم تا مطلبی را در این خصوص در این پست بزارم.

همانطور که مطلع هستید امسال سالی است که کشاورزان برنجکار با مشکلات کم آبی و خشکسالی دست و پنجه نرم می کنند و برای کشت امسال به سختی مبارزه میکنند. به علت کم آبی و خشکسالی   بسیاری از زمینها تاکنون زیر کشت نرفته است کشاورزان مازندران وگیلان که می توان   گفت جزو صبور ترین قشر جامعه ایرانی اند برای اینکه هیچ صنفی وتشکیلات از انها نمایندگی وحمایت نمی کند هیچ جایی وبرای اعتراض وانتقاد ندارند واصولا در کشور ما هیچ شانی برای اصناف واقشار مختلف  مردم جهت بیان انتقاد و اعتراضاتشان در نظر گرفته نشده است دولت هم  در این جور مواقع بجای حمایت تولید کنندگان اسانترین راه وپر منفعت ترین کار برای دلالان ورانت خواران حرفه ای را انتخاب می کند وبه اسم حمایت از مصرف کنندگان ریشه تولید داخلی را با تیشه واردات بی رویه وبی موقع می زند.در اگر وضع به همین منوال پیش برود کشاورزی و خصوصا برنج کاری در معرض نابودی خواهد بود.بیایید برای تولید یکی از استراتژیک ترین محصول دنیا یعنی برنج در کشورمان فکری بکنیم وتمهیدی بیاندیشم تا با هر بادی نلرزد وبا هر بی ابی یا کم ابی کشتزارها تشنه نمانند و اقتصاد کشاورزی وسنتی ما از گردونه اقتصاد ملی خارج نشود.بنظر می رسد کشاورزان هم باید صاحب سندیکا وتشکیلاتی گردند تا در مواقع لزوم بتواند از حقوق و خواسته هایشان دفاع نماید وجلوی اقدامات غیر کارشناسی وتصمیمات نابهنگام و ومقطعی  دولت ومجلس را بگیرد.

اواخر دی ماه 86 بود که در یک صبح سرد آتش سوزی بزرگی در شهر رخ داد و 15 باب مغازه در این حادثه سوختند

امروز(۲۳/۲/۸۷) هم صبح زود 5 مغازه دیگر که درست در مقابل مغازه های سوخته قرار داشتند دچار آتش سوزی شد.

شایعات مختلفی در شهر پراکنده است که البته دور از انتظار نیست چون ماجرا کمی مشکوکه!؟

مدتی است که متقاضیان سیمان و کسانی که در شهر و روستاهای اطراف به نوعی نیازمند سیمان جهت ساختمان سازی هستند با مشکلی بزرگ به نام دریافت حواله سیمان روبرو شده اند.

ماجرا از این قرار است که مسؤولین ذیربط دفتری را جهت صدور حواله سیمان تأسیس کرده اند که هرکس نیاز به سیمان داشته باشد می بایستی هفته ای یک بار  با دردست داشتن پروانه ساختمانی ویا نامه تایید شده توسط شورای محل به دفتر مذکور مراجعه و حداکثر پنجاه(پنج) پاکت سیمان دریافت نمایند، که این برنامه ریزی ضمن اتلاف وقت بسیار زیاد متقاضیان باعث سردرگمی و بروز مشکلات فراوان برای سازندگان ساختمان گردیده است.

 حال با توجه به تأکید دولت محترم جهت حل مشکل مسکن در کشور این  همه متقاضیان سیمان اینگونه دچار زحمت و دردسر می شوند. آیا اینگونه برنامه ریزی ها باعث کمبود مسکن و تشدید قیمت مسکن نمی شود؟

هر روزي كه در آن گناه نشود ، آن روز عيد است .

هر سال در یکی دو ماه پایانی که همه مشغول خونه تکونی هستند شهرداری ها نیز به فکر تغیر و تحول و زیباسازی در شهر و اطراف آن می افتند. یکی نیست که بگه چرا  تو ماههای دیگه این کارها رو انجام نمی دن که هر سال باید بندازنش تو دقیقه 90 و وقت اضافه اگه تونستند تا قبل از تعطیلات این کارا رو به پایان برسانند کار بزرگی انجام دادند. تعریض خیابان لنگا و ایجاد بلوار و فضای سبز- روکش آسفالت - محل عبور عابر پیاده - قرار دادن تندیس پرندگانی چون طاووس و قرقاول(ترنگ به گویش محلی)و... از جمله اقدامات  عمرانی شهرداری در این روزهای پایانی سال 1386 میباشد.

ادامه تصاویر :  image image image image