طی روزههای اخیر با افزایش قیمت برنج مواجه هستیم وتقریبا این افزایش قیمت برنج به بحث روز مردم تبدیل شده است . من چون فرزند کشاورز هستم واز وضعیت معیشتی کشاورزان و خصوصا تولید کنندگان برنج کاملا با خبرم میدانم که کشاورزان برنج جز رنج و مشکلات طاقت فرسای کشت برنج در این افزایش قیمت ها نه نقشی دارند و نه سهمی بلکه خود از قشر آسیب پذیرو آسیب دیدگان این افزایش قیمت ها  هستند.وظیفه خودم دونستم تا مطلبی را در این خصوص در این پست بزارم.

همانطور که مطلع هستید امسال سالی است که کشاورزان برنجکار با مشکلات کم آبی و خشکسالی دست و پنجه نرم می کنند و برای کشت امسال به سختی مبارزه میکنند. به علت کم آبی و خشکسالی   بسیاری از زمینها تاکنون زیر کشت نرفته است کشاورزان مازندران وگیلان که می توان   گفت جزو صبور ترین قشر جامعه ایرانی اند برای اینکه هیچ صنفی وتشکیلات از انها نمایندگی وحمایت نمی کند هیچ جایی وبرای اعتراض وانتقاد ندارند واصولا در کشور ما هیچ شانی برای اصناف واقشار مختلف  مردم جهت بیان انتقاد و اعتراضاتشان در نظر گرفته نشده است دولت هم  در این جور مواقع بجای حمایت تولید کنندگان اسانترین راه وپر منفعت ترین کار برای دلالان ورانت خواران حرفه ای را انتخاب می کند وبه اسم حمایت از مصرف کنندگان ریشه تولید داخلی را با تیشه واردات بی رویه وبی موقع می زند.در اگر وضع به همین منوال پیش برود کشاورزی و خصوصا برنج کاری در معرض نابودی خواهد بود.بیایید برای تولید یکی از استراتژیک ترین محصول دنیا یعنی برنج در کشورمان فکری بکنیم وتمهیدی بیاندیشم تا با هر بادی نلرزد وبا هر بی ابی یا کم ابی کشتزارها تشنه نمانند و اقتصاد کشاورزی وسنتی ما از گردونه اقتصاد ملی خارج نشود.بنظر می رسد کشاورزان هم باید صاحب سندیکا وتشکیلاتی گردند تا در مواقع لزوم بتواند از حقوق و خواسته هایشان دفاع نماید وجلوی اقدامات غیر کارشناسی وتصمیمات نابهنگام و ومقطعی  دولت ومجلس را بگیرد.